Polder-chique: RVD, Lily-goes-Henley

Door Feike Tibben | 26 juni 2020

Afgelopen week was ik met Barend van Kouterik (Die Leythe) en Martin Ottow (Tubantia), beide actief voor nieuwe roeiverenigingen, op bezoek bij RVD ’17.

RVD ’17… trouwe kijkers van Blauw Bloed herkennen in deze afkorting de RijksVoorlichtingsDienst.  Zij zullen denken ‘wat moeten die bondsjongens daar nu weer? Gaat ’t koninklijk huis coronavrij sporten in de buitenlucht. Krijgen we een eerstejaarsprinsesje? Een koninklijke sloep?’ Helaas, helaas… geen geheimzinnigheid, geen prinsessen, sloep of codetaal: RVD’17 staat in onze wereld voor Roeivereniging Dronten.

Een bezoek aan RVD’17 is geen glitter, glamour of een van de drie AAA’tjes, maar eenvoudige hardwerkende mannen Raymond en Jan Willem. De eerste heeft wel in een roeiboot gezeten, de tweede nog nooit. Samen timmeren ze in Dronten een roeivereniging uit de grond. Doelgericht en onbescheiden. Zo heeft de kleinste vereniging naar eigen zeggen wel ’t grootste gazon! Je moet je ergens mee onderscheiden.’

Wat me ook nu weer opvalt: wat een prachtig water hebben ze daar toch in de polder. Breed, diep, rustig, mooie ‘Langstrecken’. Wat een kansen. Zelfs een Leyenaar als Barend, toch verwend met Galgewater, Oude Rijn, Nieuwe Rijn, Vliet, Oude Vest en de Singels, is zichtbaar onder de indruk. Het water daar lonkt en roept… Dat het mooi roeiwater is weet onze nationale equipe. Bijna even vaak als op de Bosbaan trainen ze vanaf roeivereniging Pampus op de Grote Vaart in Almere. 

Maar het leukste water in de polder is toch wel het Gelderse Diep, oftewel onze Vijfde Roeibaan… De Vijfde roeibaan, is die er dan? 

Verder van Bosbaan, WAB en – vooruit dan – Zuid-Willemsvaart komen de meesten niet. Een enkeling, boven de veertig óf van boven Assen, pinkt nog een traan weg om het verlies van Harkstede, de ex-vierde. Maar de vijfde?

Roeivereniging Pontos, Lelystad meldt zich: ‘Die vijfde baan hebben wij. Pal voor de deur, prcies 2k, en speciaal voor ons gemaakt: destijds twee wedstrijdbanen én een oproeibaan.

Dat kwam zo: onze leden Ernst jan Harmsen (Wageningen, Argo), en Gidi Cals (Delft, oud-Proteus) hebben zich hier hard voor gemaakt. Ernst Jan werkte bij de Rijksdienst IJsselmeerpolders bij stedebouw die ook sportaccomodaties ontwikkelde. Het geschikt maken van het afgedamde stuk Lagevaart / Gelderse Diep voor roeiwedstrijden was een relatief goedkope zaak. Zo kon vanaf de tekentafel worden geregeld dat er midden in de stad een baan van 30 m breed en ruim 2 km lang vanaf ons clubhuis loopt, dat er bij de start een soort startkom is, dat de bruggen daar 30 m overspanning (vrije doorvaart, zie artikel vorige week) hebben en dat er een fietspaadje ligt.’ 

Goed beschouwd en met een beetje fantasie ligt daar in Lelystad een soort polder-Henley waar ploegen boord aan boord door de stad kunnen raggen: ik krijg er nu al zin an… alleen nog iemand die die zo’n event eens gaat organiseren: ik krijg visioenen van  ‘Lily goes Henley’… en de hele polder-chique op bezoek.

@MariekeBal, mag ik jou vast uitnodigen?

PS: dat we ons als roeiers tevreden stellen met maar vijf roei-accommodaties verbaast me nog steeds. Volgende  week meer daarover.


Feike Tibben is bestuurslid van de Koninklijke Nederlandsche Roeibond, met als portefeuille sportontwikkeling. Zit in z’n derde sportleven, na atletiek en wielrennen. Roeide eerst bij Hemus in Amersfoort, nu bij ‘t Diep in Steenwijk. Praat meer over sport dan dat ie zelf op het water is.

Lees alle bijdragen van FeikeTibben hier.



Bijlagen bij Roei! 38 | juni 2020

Roei! 38 | pagina 48

Op bezoek bij Mark Slats

Roei!-redacteur Jos Wassink was op bezoek bij Mark Slats, die in Uitwelleringa in de loods van Paul Dijkstra Composites zijn nieuwe oceaan roeiboot bouwde. Mark laat de boot zien.


Roei! 38 | pagina 50

Chocolademelk als hersteldrank

Het originele artikel vind je hier.


Roei! 38 | pagina 51

Online roeibotenmuseum

Het Zeilend Scheehout, Nederlandse Vereniging tot Behoud van Zeilwherry’s, heeft het initiatief genomen een online roeibotenmuseum op te zetten.
Dat is in de maak, het is al open, ook al is het nog lang niet af.

In het museum is plaats voor alle roeiboten met een verhaal, en zeker voor alle oude roeiboten-met-een-verhaal in Nederland. We beginnen met de wherry’s van Het Zeilend Scheehout, zie dit voorbeeld van de single zeilwherry Wilstertje.

Weet je van het bestaan van zo’n oude of bijzondere boot in of buiten een vereniging, neem dan contact op met museum@zeilwherry.nl.


Roei! 38 | pagina 55

Zen en de kunst van het oprijden

Bekijk de actie die Mahe Drysdale Olympisch goud bezorgde.


Roei! 38 | pagina 60

Een boot wachtend op zijn roeier

Bij het artikel zijn de voetnoten per ongeluk niet opgenomen.

  • Het gedicht De roeier staat in de bundel Onder het vee uit 1966.
  • De bundel Toen ik dit zag is uit 2008.
  • Aan het eind van het artikel:
    • Iemand toch zal toe moeten zien dat alles voorbij gaat is de slotzin van Wie zal de vriend zijn van mijn vriendin uit Al die mooie beloften (1978)
    • Tot het ons loslaat is de titel van de in 1997 verschenen bundel.

2K op het balkon

Door Danique Dinjens – Lichte Dames Phocas | 4 juni 2020

Net als de rest van mijn ploeg heb ik, Danique, een eigen alternatief trainingsdoel bedacht voor deze periode.

Aangezien we normaal wedstrijden varen van 2 kilometer, leek het mij leuk om dit seizoen toch nog een 2k te racen op de ergometer. Toen ik mijn plan ging uitwerken kwam ik erachter dat ik graag meer controle wilde tijdens een 2k en zo is mijn huidige trainingsplan ontstaan: 3 periodes van een maand, met als afsluiter van iedere maand een 2k op de ergo.

Afgelopen weekend was het einde van mijn eerste maand en dus mijn eerste 2k. Het doel van deze 2k was meer zelfvertrouwen te hebben, mijzelf meer voorbereid te voelen en om het volledige raceplan te volgen tijdens de race.

Helaas mogen we momenteel niet op Phocas ergometeren, dus ik moet ergometeren op mijn balkon. Naast mijn kruidenrek en hortensia is er nog precies genoeg ruimte voor de ergometer.

Af en toe heb ik zelfs een toeschouwer die langsloopt, dus het lijkt enigszins op de NKIR. Daarnaast is het gelukkig de laatste tijd erg mooi weer in Nederland. Zo kan ik tijdens het ergometeren meteen werken aan mijn kleurtje, het enige nadeel is de tanline van mijn roeipakje.

Na een maand lang wedstrijdspecifiek trainen was ik natuurlijk nog wel enigszins zenuwachtig, maar ik voelde me klaar voor die 2 kilometer. Ik nam mijn wedstrijdplan nog een keer door en begon toen aan mijn eerste 2k van dit schema.

Het plan was om de eerste keer boven mijn huidige PR te zitten, zodat ik mij kon focussen op de race en niet op mijn split. Na 1500 meter besloot ik toch wat meer gas te gaan geven en eindigde ik mijn 2k met een mooie eindsprint.

Deze week ga ik lekker rustig fietsen en skiffen, maar de week erna ga ik weer knallen op de ergo. Op naar die tweede 2k.

Voor geïnteresseerden: we hebben ook een Instagramprofiel waar we regelmatig foto’s en filmpjes plaatsen van onze belevenissen op het water en op de kant: @phocaslightladies.



Henley

Door Marieke Bal, British Rowing | 24 juni 2020

Afgelopen weekend bezocht ik Henley-on-Thames voor een picknick en wandeling met de hond. Eigenlijk zou op dat moment Henley Women’s Regatta plaatsvinden. De rivieroever zou vol staan met toeschouwers en de een na de andere side-by-side race zou langs zijn gekomen. Hoe anders was het dit jaar! Op zaterdag zagen we een handvol skiffeurs en een familie-dubbeltwee voorbij komen en dat was het.

Het pittoreske dorpje Henley is elk jaar het toneel van Henley Women’s, Royal en de Masters Regatta. Het grootste en meest prestigieuze evenement is ‘Royal’ zoals het in de roeiwereld wordt genoemd. De laatste jaren zie ik steeds meer Nederlandse roeiblazers voorbij komen tijdens het eerste weekend van juli. Super leuk!

Sinds ik in Engeland roei is het altijd het hoogtepunt van het jaar. In Nederland heb ik als roeister nooit zo’n focus op een specifieke wedstrijd gezien. De Varsity komt er het dichtst bij als je kijkt naar de tradities en de NSRF Slotwedstrijden als je het wil vergelijken qua feestjes. De Holland Beker qua niveau en het internationale deelnemersveld.

Wat mij blijft verbazen en soms ook frustreert in Engeland is dat alles gemeten wordt in Henley-termen. Je bent een goeie coach als je ploeg Henley wint. Je bent een goeie roeier als je Henley wint. Sommige olympiërs vinden de Henley-overwinning mooier dan een olympische medaille. Zo groot en belangrijk is de wedstrijd hier. Als ik kijk naar het verhogen van participatie in de roeisport helpt die focus niet. Door Henley Royal de enige wedstrijd te maken die ertoe doet verlaten junioren op school de sport omdat ze niet zo competitief willen zijn en hetzelfde geldt voor 18- tot 30-jarigen. Bij de grote verenigingen train je om Henley Royal te winnen of helemaal niet. Er lijkt geen groep roeiers te zijn die traint om andere wedstrijden te winnen en lekker 4 à 5 keer in de week in de boot te stappen. Het is alles of niets. Dat is heel mooi maar zorgt er ook voor dat roeiers volledig stoppen met de sport omdat ze geen 12 keer per week willen trainen en andere prioriteiten hebben. Gelukkig komen alle gestopte roeiers wel allemaal bij elkaar in dat kleine dorpje om vele glazen pimms te drinken in mooie jurkjes en fel gekleurde blazers. De Britten weten tenslotte wel hoe het heurt.

Foto Marieke Bal

Marieke Bal is Head of Membership bij de Britse Roeibond. Ze kwam in 2005 voor het eerst in aanraking met roeien toen ze lid werd van Tilburgse Studenten Roeivereniging Vidar en is sinds 2014 in een boot te vinden op de Thames in London. Momenteel maakt ze deel uit van de damessectie bij Tideway Scullers School.

Lees alle bijdragen van Marieke Bal hier.



Definitief?

Weinig tekst voor deze column maar wellicht zeggen beelden dit keer meer dan 400 woorden…

RV Rottelandje; wie weet tot volgend jaar!


Evelien Korving, geboren in 1963, roeit sinds de zomer van 2004. Voorheen waren judo, zwemmen, tennis, basketbal en wielrennen haar sporten. Maar bovenal: alpinisme. Als jong kind namen haar ouders haar mee de Alpen in. Dat leidde in de puberteit tot het volgen van klimcursussen en vanaf haar 18e tot het gidsen van groepen in de Alpen. Aan die klimpassie kwam een ongewild einde door een zware schouderblessure. Na de revalidatie daaraan, vooral door roeien bij RV Rijnland in Voorschoten, werd dit de nieuwe passie. Al in 2007 deed ze mee aan haar eerste FISA-Masters in Zagreb. Ze woont sinds 2015 aan de Hollandse IJssel in Gouda, en ook dáár kan geroeid worden.

Lees alle bijdragen van Evelien Korving hier.



Enquête & oceaanroeien!

Door Kees Verweel | 20-6-2020

Afgelopen woensdag ging de sloeproei-enquête online, en deze is inmiddels al ruim 400 keer ingevuld. Samen met de FSN peilen we bij sloeproeiend Nederland de bereidheid om weer wedstrijden te gaan roeien vanaf september. Uiteraard als dit dan inmiddels toegestaan is, en er enige training mogelijk was. Het overgrote deel van de respondenten blijkt nog graag wedstrijden te willen roeien dit jaar.
Maar het valt ook op dat een vrij groot percentage aangeeft nog te twijfelen of nu al heeft besloten niet meer te gaan roeien in wedstrijdverband in 2020. Wat ook opvalt is dat de grootste motivatie om mee te doen aan wedstrijden het sociale deel betreft. Slechts een klein percentage kiest voor het meten van de sloeproeikrachten met anderen, de meesten missen vooral de gezelligheid met het eigen team, en willen graag andere teams ontmoeten, ook als we 1,5 meter afstand moeten aanhouden. En dit geeft precies aan waar het bij sloeproeien toch vooral om gaat, samen met andere teams fanatiek een race roeien, maar voor- en achteraf elkaar ontmoeten en de dag bij voorkeur gezellig afsluiten met een feestje!
De enquête staat nog open tot zondagavond, waarna we de resultaten eerst naar de FSN en wedstrijdorganisaties sturen. Hopelijk geeft dit hen wat steun met betrekking tot alle afwegingen… Volgend weekend publiceren we de resultaten op sloeproeienNL.

Nu het wedstrijdseizoen al maanden stil ligt, had ik mooi tijd om de site verder uit te bouwen. Naast sloeproeien was al veel informatie terug te vinden over Pilot-gig roeien, St Ayles Skiff roeien en Ocean rowing. Ik wil het liefst alle vormen van boordroeien samenbrengen op één website. Afgelopen weken heb ik de nieuwe pagina Oceaanroeien toegevoegd. Eind 2020 gaan maar liefst 9 Nederlanders aan de beroemde en zware Talisker Whisky Atlantic Challenge meedoen! Waarvan 8 dames!! Deze ultieme roeisport mag natuurlijk niet ontbreken op de site, zeker omdat de meeste Nederlandse oceaanroei(st)ers een sloeproeiachtergrond hebben! Ook in 2021 gaan twee sloeproeiers – Team Migaloo – meedoen met deze loodzware oceaanoversteek. Wij gaan komende maanden de Atlantic Dutchesses, de Dutchess of the Sea en wereldrecordhouder solo oceaanroeien Mark Slats volgen bij hun voorbereidingen en oversteek in december!


Kees Verweel (1963), actief sloeproeier sinds 1980. Woont met Silke aan de Oosterschelde in Kattendijke (Zeeland). Drie volwassen kinderen.
Initiator en beheerder van www.sloeproeien.nl. Bij diverse verenigingen geroeid, eind 2019 medeoprichter van de nieuwe club Sloeproeien Zeeland waar we in de 6-riemer Seelandia roeien.

Lees alle bijdragen van Kees Verweel hier.



De factor R

Door Feike Tibben | 19 juni 2020

‘Er wordt gewerkt aan een plan voor de bouw van een nieuwe fietsbrug over de Rotte, net ten noorden van Rotterdam… roeiers maken bezwaar… de brug voldoet niet aan de richtlijnen die de bond heeft opgesteld… en die zullen worden overgenomen in de Richtlijn Vaarwegen 2020...’

Dit was zo maar een berichtje, recent op ROEI.NU. Een situatie waar we als sport zo vaak me te maken krijgen: een ontwikkeling bedreigt of hindert ons vaarwater.

Ook een bericht waar een wereld achter zit: Richtlijnen van de Bond? Richtlijn Vaarwegen 2020?  Ik neem jullie mee in de wereld van de KNRB-commissie Roeiwateren en de KNRB-commissie Infrastructuur. Twee commissies die als een gewiekste twee-eenheid op de achtergrond verenigingen direct of indirect ondersteunen zodat we onze sport kunnen blijven beoefenen. Omdat ze zoveel op de achtergrond werken, zet ik ze in de spotlight.

De commissie Infrastructuur adviseert verenigingen over gebouwen en locaties, dat weten ze in Nijmegen, Groningen, Delft, etc maar al te goed. Minder bekend is dat deze commissie ook formuleert ook wat geschikt roeiwater is: hoe breed, hoe diep, hoe hoog minimaal de bruggen etc. Die criteria worden vastgelegd in het KNRB-handboek accommodaties.

Net als de maten van een voetbalveld, de lengte van een ijsbaan of de hoogte van een volleybalhal hebben we dus ook richtlijnen voor de roeiverenigingen. Verenigingen kunnen deze gebruiken bij nieuwbouw óf voor bescherming van hun roeiwater, zoals in Rotterdam gebeurt.

Dat handboek wordt steeds actueel gehouden, Dit jaar is er weer een herziening. De verenigingen hebben afgelopen week een vragenlijst gekregen.  

Die andere commissie, de commissie Roeiwateren, brengt in kaart waar er in Nederland geroeid wordt en hoe vaak. Op het plaatje onder aan dit artikel staat een screenshot van een deel van de GIS-kaart waar aan gewerkt wordt. Het screenshot laat het roeiwater in een deel van Noord Holland zien. De dikte van de lijn geeft de roei-intensiteit weer. De Amstel als dikste, niet verwonderlijk, maar ook De Zaan en de Ringvaart doen lekker mee.

Met deze kaart en de eisen uit het handboek in de hand spreekt de commissie met waterbeheerders. En dan komen ze te spreken met deskundigen over CEMT-klassen, ZM- en M-routes, verbindingswater, ontsluitingswater, en boottypes A,B,C en D. Allemaal typeringen van water en boten, met één gebrek: géén aandacht voor roeiers. Gelukkig komt nu langzaam beweging in. Rijkswaterstaat lijkt de roei-eisen mee te nemen in de nieuwe Richtlijn Vaarwegen 2020. Onze bondsrichtlijnen worden dan (rijkswater-)Staatsrichtlijnen. Dat helpt.

Maar ja, dat is mooi van Rijkswaterstaat… we hebben nog zoveel andere waterbeheerders: provincies, waterschappen, gemeenten… Als we die ook allemaal moeten bewerken… Zou het niet veel mooier zijn als we als roeiers op de vaarkaart een eigen beschermde aanduiding krijgen waar ánderen rekening mee moeten houden: ‘R-water’? Met de eisen uit het handboek en de vaarwegen van de GIS-kaart zouden we met één zo’n letter ons roeiwater kunnen beschermen. Beschermen tegen bruggen óver het water (De Maas, Nautilus, Skadi, Rijnmond, Stichting Roeivalidatie), tegen brugpijlers ín het water (Proteus, Laga), tegen de harde oevers (Gyas), tegen te veel andere boten (Naarden, De Hertog), tegen te hoge snelheden (waar niet), of dat allemaal tegelijk (Orca, Viking, Triton). 

Zo’n R is niet alleen op de Rotte, maar voor alle Roeiers van belang.

Feike Tibben is bestuurslid van de Koninklijke Nederlandsche Roeibond, met als portefeuille sportontwikkeling. Zit in z’n derde sportleven, na atletiek en wielrennen. Roeide eerst bij Hemus in Amersfoort, nu bij ‘t Diep in Steenwijk. Praat meer over sport dan dat ie zelf op het water is.

Lees alle bijdragen van FeikeTibben hier.