Onder een met regen dreigend gesternte heeft Bart Wierenga (midden op de foto) het eerste exemplaar van de editie Roeien van zijn geesteskind Legacy uitgereikt aan Lex van Drooge (rechts op de foto). Van Lex en vele andere roeicoryfeeën staat een foto in het boek, of vaak twee foto’s, namelijk een foto van ’toen’ en een van ‘nu’, meestal met een tekst van degene die op de foto staat. Rode draad van het boek zijn de winnaars van olympische roeimedailles van 1900 tot nu.
Het boek behoort qua omvang tot de categorie koffietafel, maar dat doet de kwaliteit van de fotografie geen eer aan. Het zijn stuk voor stuk bijzondere foto’s van al die mensen.
In het oktobernummer van Roei! zal het boek gerecenseerd worden door een redactielid dat niet in het boek voorkomt. Voor wie dat te lang duurt: het boek is een aanrader, het is te koop via de website thisisyourlegacy.nl.
De naam van Marieke Keijser is de meest opvallende in de definitieve WK-selectie van de KNRB. De voormalige lichte roeister uit Rotterdam zit bij het toernooi in Amsterdam in de dubbelvier. Keijser trok zich na de Olympische Spelen van Tokio opgebrand terug uit het toproeien. Ze verspeelde daar samen met Ilse Paulis de gouden medaille in de lichte dubbeltwee door een mishaal in de laatste meters.
Keijser verscheen al aan de start bij de eerste World Cup van het seizoen in Sevilla, maar haalde daar niet de finale in de dubbeltwee. Nu vormt ze samen met Tessa Dullemans, Lisa Bruijnincx en Margot Leeuwenburgh een gedeeltelijk nieuwe combinatie. “Het is ontzettend gaaf om beloond te worden voor al het harde werk van de afgelopen twee jaar, toen ik besloot nog één keer vol voor de weg naar LA2028 te gaan. Dit is een mooie stap op de route. Extra bijzonder dat ik me er als voormalige lichte roeister tussen heb weten te roeien.”
Keijser, die als lichtgewicht jarenlange een hevige strijd tegen de kilo’s voerde, heeft zich voorgenomen om ook te genieten. “Ik kijk enorm uit naar de WK en hoe mooi is het dat die gewoon in Amsterdam worden gehouden! ,” reageert ze. “Familie en vrienden kunnen allemaal komen kijken.” De dubbelvier verdedigt op de Bosbaan de wereldtitel.
Bij de mannen maakt Simon van Dorp definitief de overstap naar de dubbeltwee met Melvin Twellaar. Het duo maakte in Luzern grote indruk met een sterke race en is een van de grootste kandidaten voor de gouden WK-medaille. Bij de WK van 2025 eindigde Van Dorp nog als vierde in de skiff. Twellaar haalde toen brons en zilver in de vierzonder en de gemixte twee met Roos de Jong. Van Dorp en Twellaar gaan bij de World Cup in Luzern eenmalig van start in de eenmansboot. “Als onderdeel van hun trainingsprogramma, waarbij ze ook de individuele uitdaging zoeken,” licht hoofdcoach Titus Weijschedé toe. Bij de WK in Amsterdam starten er geen roeiers dubbel. Vorig jaar in Sjanghai was dat nog wel het geval.
Toproeier Rik Rienks, eerstejaars student Femke Boersma, jurylid Els Lindeboom, stuurvrouw Marieke van Dijk-Kras en midweekroeier Pieter Arkesteijn vertellen wat voor hun het belangrijkst was in roei-jaar 2024.
We bezoeken de 150-jarige vereniging De Amstel en laten ons voorlichten over Knorsity.
Ron Nijs had een doel: vrouwen op het water krijgen, dichtbij de natuur actief bezig zijn met een damesteam. Ze richtte twintig jaar geleden sloeproeivereniging De Zeeuwse Deernen op, een vereniging die nu staat als een huis met vier teams, een zeskoppig bestuur en een continue instroom aan nieuwe leden. Voor Nijs het goede moment om er zelf uit te stappen, voor Roei! het goede moment voor een uitgebreid portret.
Het decembernummer biedt nog veel meer, zoals het coververhaal over een roeivereniging in het verre Seattle, Bainbridge Island Rowing en een interview met Nederlands succesvolste roeier. Wie dat is, lees je in de nieuwe Roei!.
Op een prachtige locatie – bij WRV De Zaan in Zaandijk – lag een grote vloot boten klaar voor de ca. 160 bezoekers. En samen met de bijna 80 vrijwilligers maakten we er een prachtig roeifeestvan! De bezoekers en vrijwilligers hebben geroeid in wherry’s, C-boten, roeisloepen, St Ayles skiffs, een pilog gig, coastal boten en zelfs een oceaanboot! De lezingen werden druk bezocht en de exposanten kregen volop bezoek. De dag was top! Een smeltkroes van roeiculturen die samen de roeisport vierden. En het smaakt naar meer, dus wie weet komt er in 2025 weer een editie. De organisatie dankt WRV de Zaan voor hun gastvrijheid en hulp, en alle vrijwilligers, exposanten en sponsors voor hun bijdragen. Alleen samen kunnen we er zo een topdag van maken! En we danken uiteraard de deelnemers voor hun bezoek!
Een Cornish pilot gig, een coastal-vier en een oceaanboot in één beeld
Van de Ruit was meer dan 50 jaar actief in de sportjournalistiek. Hij begon in 1964 bij Dagblad De Limburger, en stapte later over naar persbureau ANP. Daarvoor reisde hij de hele wereld over. Hij was 22 keer aanwezig bij de WK Roeien, en volgde 6 keer de Olympische Spelen, 4 keer The Boat Race en tal van andere grote sportevenementen. Na zijn vertrek bij het ANP in 2006 schreef hij freelance voor onder andere het blad Roeien en interviewde hij voor Roei.tv. Als sportjournalist Leo van de Ruit zelf in beweging kwam, was dat de laatste jaren vooral op de golfbaan, maar zijn liefde voor de roeisport was minstens zo groot. Van de Ruit overleed enkele dagen geleden onverwacht thuis in Alphen aan den Rijn. Hij was decennialang goed bevriend met Olympisch kampioen Jan Wienese, over wie hij het boek ‘Olympisch vuur der ijdelheid’ schreef. Over de Holland Acht van 1996 publiceerde hij ‘De pijn van water’. In 2007 ontving Van de Ruit de Dik Willebrand-persprijs van de KNRB. Van de Ruit, een echte levensgenieter, was eigenlijk al gestopt met schrijven, totdat hij het unieke talent Karolien Florijn herkende en vorig jaar haar biografie schreef. Met Van de Ruit verliest de (roei-)sport een journalist die de tijd nam voor zijn stukken en oprecht geïnteresseerd was in de mensen over wie hij schreef. Bovenal was hij een aimabele persoonlijkheid. Leo van de Ruit werd 77 jaar.
Leo van de Ruit op de Bosbaan, 2 oktober 2013 | Foto Merijn Soeters
